Inaasahan ko ay ang lumilipad na plato on baso sa aking mukha gaya ng mga nasa pelikula

Sa dalawang pangalang binanggit ni Carina ay tuluyang lumuha ang mga tala. Ang dapit-hapon na paligid ay tuluyang nagdilim, nabalot ng maitim na mga ulap ang kalangitan ng aking isipan. Hindi ko na kailangang magsinungaling pa kay Carina, wala nang lusot pa. Alam ko at sigurado akong alam na niya kaya’t lalalim lang siguro ang sugat kung ako’y magpapalusot pa.

Pero sa tingin ko’y hindi dahil gaya ng sabi nila dati noong huli ko silang natuhog elizabeth ayaw na daw nila ng gulo kaya’t naging kampante pa din naman ako kahit paano

“just be. I gave myself for you kuya, the, everything. kahit na get asawa ka. kahit na get kahati ako sa iyo. tanggap ko yun dahil in my opinion i’m dropping for your requirements. crap. this will be totally bullshit kuya. ang tanga ko.” mataray aunque mahinahong paliwanag ng dalaga.

Mabuti nalang on maganda ang aming pwesto, kaunti ang tao. Ang ideya ko sa aming pwesto elizabeth para maglampungan, walang makakakita sa amin kaagad kung siya ay aking halikan o hipuan. Aunque ang pwesto ng aming upuan ay tila naging pagkukubli sa mga hinagpis ng dalagang aking itinangi.

“zero kuya, sa similar sige, okay lang yun. alam mo ba ang problema? kay ate Angel. the woman is most likely sobbing as far as i are at this time” wika niya.

Crap, shit, crap. Nalintikan na. Kumplikado son ang sitwasyon, alam ko na ang kahihinatnan ng aking bukas. This is the stop.

Dito ako’y napaisip. Ako during the ang aking bibig. Sa kanyang tanong ay na-realize ko na parang nanghuhuli lang ang dalaga. Ipinaliwanag niyang muli ang kanyang mga datos na nakulekta, inilahad niya sa similar ang lahat. Kung paano, kung ano, from the kung bakit.

“ate Angel performed. nadulas yata yung mga boarders mo, nasabi na nakipag-inuman daw sila dati sa iyo, that’s it” wika ni Carina.

Zest ko nang ibangga ang aking sasakyan noong gabing iyon. Kung hindi ko lang siguro kasama ang dalaga ay wala nang nagsusulat ng inyong binabasa. Aking naunawaan na ang tanging nahuli ni Angel ay ang “pag-iinuman” namin nila Vanessa from the Carina. Hindi ko yes kung inamin din ng dalawa ang hindutan namin. Hindi ganoon journal-isip sa akin lorsque Angel, buo ang kanyang tiwala. Kung inuman lang ay hindi niya pag-iisipan na ako’y naging mahalay sa dalawa. Aunque iba itong lorsque Carina, progress ang isip niya.

“I understand naman kuya, hindi ako nalalayo ng edad doon sa dalawa. Swerte mo hindi inisip ni consumed yun, na tinira mo sila. however, myself, the first time we read the news, yun na kaagad ang pumasok sa isip ko, that is in the end totoo nga” paliwanag niyang muli.

Humingi akong muli ng tawad sa dalaga. Ipit na ako on alam kong hawak na niya ang sadly. Anumang oras ay maaari na niya akong ilaglag.

“ang hindi ko lang matanggap elizabeth bakit mo pa nagawa yun, parang impact ko ang pangit ko na, parang hindi kana kuntento sa amin ni ate…” huli niyang salita.

Halos hindi ko mapindot ang numero sa elevator paakyat sa aming unit. Hindi pa kasi sumang-ayon au moment ou Carina na ilihim nalang naming dalawa ang aking mga kasalanan. Siya ay nakipagkita sa akin upang pangunahan na ako, o siguro’y tulungan dahil siya daw ang unang tinawagan ni Angel matapos malaman ang aming lihim na inuman nila Regina during the Vanessa.

Lumabas quand misis galing sa aming silid at medyo nakasimangot pa. Pure sa isang asawa ang kabahan, kulang na lang e maihi ako sa aking salawal.

Sa aking pakikipagsapalaran, hinding hindi ko malilimutan ang ika-labingisang utos – huwag kang magpapahuli

Gustuhin ko child ay hindi pwede, ang aking tagapagtanggol na lorsque Carina ay wala sa aking tabi. Pero hindi na yata akma ito, kaya’t doon ako nanalig sa ika-labingdalawang utos – pag nahuli ka, huwag kang aamin.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment